De basisprincipes van arrangeren (+ 15 snelle tips) — Pro Audio Files

Artikel Inhoud

Eerst denk ik even een korte uitleg over wat muzikaal arrangeren is zou nuttig zijn, aangezien ik op de hoogte ben van ten minste twee verwante maar verschillende definities voor de term. Er is het oudere idee dat een arrangement een bewerking is van een bestaande muzikale compositie die meestal door iemand anders is gecomponeerd – zoals bij een covernummer. Veel componisten hebben echter nieuwe bewerkingen gemaakt van hun eigen bestaande composities, en daarom denk ik dat de definitie van muzikaal arrangeren in de loop van de tijd breder is geworden. Dit nieuwere idee van arrangeren heeft te maken met de meeste of misschien zelfs alle creatieve keuzes die worden gemaakt tussen de conceptie van het muzikale idee en de voltooide compositie.

In dit artikel noem ik 15 specifieke productietechnieken die vaak tijdens het arrangeren worden toegepast. Een dergelijke lijst is voorbestemd om onvolledig te zijn vanwege de oneindig creatieve aard van muziekproductie, maar ik hoop dat deze lijst je kan helpen om het ambacht van arrangeren te leren en na te denken over de verschillende mogelijkheden daarin.

Structuur/vorm

Er is nogal wat om te overwegen als het gaat om het concept van vorm, dus ik denk dat het een eigen sectie in dit artikel verdient. De vorm of algehele structuur (beide termen zijn min of meer onderling uitwisselbaar) van een muzikale compositie heeft te maken met de manier waarop structurele eenheden kleiner dan een hele compositie met elkaar worden verbonden en in de loop van een compositie worden gerangschikt. Er zijn veel gestandaardiseerde vormen waarbij elke vorm gewoonlijk wordt geassocieerd met een bepaalde stijl en periode uit de muziekgeschiedenis, hoewel sommige vormen deze grenzen overstijgen.

Dus wat definieert een muzikale structurele eenheid? Je kunt dit zien als een compleet muzikaal ‘ding’ met zijn eigen unieke kenmerken. Hoe weten we wanneer we zijn overgegaan van het ene deel van de vorm van een compositie naar het andere? In wezen gebeurt dit wanneer er een soort grote verandering in de muziek is; een verandering in muzikaal karakter die zo groot is (afhankelijk van de context) dat men kan zeggen dat er een nieuwe muzikale structurele eenheid is ontstaan. Natuurlijk zijn er veel manieren om dit soort structurele veranderingen door te voeren. Het kunnen veranderingen zijn in de akkoordprogressie, de melodie, het ritme, de dynamiek, het timbre en/of de instrumentatie, de dichtheid van muzikale informatie, de toonsoort, de maatsoort, of het kunnen combinaties van een van deze dingen zijn.

Bij het aanpassen van een bestaande compositie door het creëren van een arrangement, zijn wijzigingen van de formele structuur gebruikelijk. Er kan gebruik worden gemaakt van een bestaande formele structuur of er kan een nieuwe worden ontworpen. Experimenteren met deze muzikale structuren tijdens het arrangeren wordt aangemoedigd.

In de meest populaire genres van vandaag kunnen bepaalde formele structuren naar verwachting vaak worden aangetroffen. Gemeenschappelijke structurele eenheden zijn onder meer:

Inleiding: Deze sectie begint een compositie. Introsecties kunnen zo kort zijn als een enkele maat (of minder), of het kan enkele minuten of langer zijn. Het hangt gewoon af van het genre en de doelstellingen van de arrangeur. Veel intro’s zijn één, twee, vier of acht maten lang – dit zou een goed begin zijn.

Vers: Deze sectie volgt meestal de intro als de eerste grote songsectie, maar niet altijd. Dit is meestal waar de sonische identiteit van het nummer wordt vastgesteld en een volledig lyrisch idee wordt uitgedrukt. Er is vaak meer dan één couplet in een nummer. De kwantiteit en kwaliteit van de variatie tussen deze herhalingen van het couplet kan nogal variëren, maar je zult ook coupletten horen die min of meer zijn gekopieerd en geplakt in de DAW, waarbij de vocal het enige element is dat is veranderd.

Refrein: Refreinen (die ook vaak worden herhaald) klinken vaak groots en energiek, afhankelijk van de stijl. Anthem-achtige zang is vaak te horen in refreinen. De rest van het nummer stelt het refrein in, en het refrein wil leveren de muzikaal hoogtepunt. Refreinen worden vaak gezwoegd in de DAW, misschien meer dan in andere songsecties. Zaken als vocale harmonieën, vocale en instrumentale gelaagdheid en extra instrumentatie komen vaak voor in refreinen. Soms vindt u een specifieke ‘pre-chorus’-sectie die dient om het refrein in te stellen.

Brug: Meestal niet herhaald, de brug is een muzikale structuur die meestal een eerdere sectie met het refrein verbindt, maar een brug kan twee formele structuren met elkaar verbinden. Een brug dient vaak als een antecedent van het laatste en grootste refrein in het nummer. Bruggen hebben meestal een sonisch karakter dat contrasteert met zowel coupletten als refreinen. Langere solo’s zijn vaak te vinden in de brug.

Uitgang: Een outro brengt het nummer tot een einde. Een outro kan zo simpel zijn als het uitfaden van het laatste refrein, of het kan een volledig gecomponeerde opeenvolging van unieke muzikale evenementen zijn. Ik denk dat de meeste outro’s op twee manieren eindigen – met een knal uitgaan door op te bouwen naar een soort luid, energiek einde, of het tegenovergestelde daarvan. De muziek kan gewoon wegsterven of momentum verliezen en rustig eindigen.

Laten we eens kijken naar een voorbeeld van deze songstructuren. We gaan Radiohead’s “Creep” analyseren.

Radiohead – Creep

Ten eerste denk ik dat een snelle uitleg van wat muzikaal arrangeren is, nuttig zou zijn, aangezien ik op de hoogte ben van ten minste twee verwante maar verschillende definities voor de term. Er is het oudere idee dat een arrangement een bewerking is van een bestaande muzikale compositie die meestal door iemand anders is gecomponeerd – zoals

Inleiding: 0:00 – 0:20. Acht maten in 4/4 maat. De instrumenten bepalen het akkoordenschema, de maatsoort en het tempo.

Vers 1: 0:20 – 1:02. Zestien staven. De zanger komt binnen en zingt het eerste couplet.

Koor 1: 1:02 – 1:23. Acht staven. De energie stijgt, gitaren schakelen over naar een vervormd timbre, drums schakelen over van hi-hats naar het ride-cimbaal en de zanger zingt in een hoger register.

ADVERTENTIE

vers 2: 1:23 – 2:04. Zestien staven. Dit lijkt erg op vers 1, maar er worden nieuwe teksten geïntroduceerd.

Koor 2: 2:05 – 2:25. Acht staven. Het is weer een statement van het refrein.

Brug: 2:25 – 3:06. Zestien staven. Chorus 2 vloeit mooi over in deze brug. Het is een geweldig voorbeeld van een formeel moment dat goed samengaat met de andere muzikale elementen zoals dynamiek en timbre. Deze brug is enigszins ongebruikelijk – het is waar het hoogtepunt van dit specifieke nummer wordt bereikt. Ik zou zeggen dat dat vaker gebeurt in het refrein. Maar uiteindelijk dient dit gedeelte om het laatste refrein te verbinden met het laatste nummergedeelte (de outro, zie hieronder), en de zanglijn is duidelijk.

Uitgang: 3:06 tot het einde. Zestien maten, plus nog een voor het slotakkoord. Er is een onmiddellijke daling van de energie – delen vallen weg en dynamiek en timbrale energie worden onmiddellijk geregeerd. Het is een klassieke formele techniek voor wanneer u het energieniveau moet verlagen. Het zou je vergeven kunnen worden als je dit als een laatste vers interpreteert, omdat het veel gemeenschappelijke kenmerken heeft met de andere verzen. Het heeft echter een extra duidelijke energiedaling die leidt tot het einde van het nummer – een veelvoorkomend kenmerk in outro-secties voor nummers die rustig eindigen.

Er zijn tal van andere muzikale termen die verband houden met vorm en die goed zijn om meer over te leren als je deze termen hier eenmaal goed onder de knie hebt. Zo zijn er veel belangrijke historische vormen zoals sonate, rondo en thema en variaties. Deze vormen hebben de basis gelegd voor wat we vandaag de dag gebruiken. Tijdens de 20e eeuw werden belangrijke vormen ontwikkeld, waaronder de boogvorm, procesvorm en John Cage’s kansvorm, onder andere. Van tijd tot tijd zie je deze vormen of elementen van deze vormen gebruikt in meer avontuurlijke populaire muziek.

In populaire muziekgenres is elk van deze structurele eenheden vaak een veelvoud van vier maten — vier maten vertegenwoordigt de meest gebruikelijke lengte voor een enkele frase. Een couplet kan bijvoorbeeld 16 maten lang zijn (vier verschillende frasen van vier maten) en een refrein kan acht of twaalf maten lang zijn. Een intro en outro kunnen vier of acht maten zijn, maar kunnen veel korter of langer zijn, afhankelijk van de compositie.

15 Regeltips

Door de essentie van het nummer intact te houden, zul je waarschijnlijk niet al te veel grote veranderingen in de melodie aanbrengen (afhankelijk van de context), maar in arrangementen worden andere delen routinematig gewijzigd. Hier zijn een paar ideeën die u kunt proberen in uw volgende arrangement:

  1. Verander het timbre en/of de instrumentatie. Gebruik een ander instrument of patch voor de partij. Geluidsontwerptechnieken zoals gelaagdheid en modulatie kunnen krachtige hulpmiddelen zijn om een ​​bestaand onderdeel voor uw arrangement te wijzigen.
  2. Herwerk de harmonie van een partij. De Westerse harmonische taal is vrij flexibel. Probeer een nieuwe harmonische progressie te maken die nog steeds bij de melodie past, maar die verschilt van de originele harmonie. Of probeer een ondersteunend harmoniegedeelte te ruilen voor een arpeggio, of omgekeerd.
  3. Verfraai of vereenvoudig een onderdeel. Overweeg de sterke en zwakke punten van de uitvoerder, indien bekend. Of dit kan gewoon een creatieve keuze zijn.
  4. Verander het ritme van een partij. Dit kan mogelijk zelfs wijzigingen in belangrijke timing-elementen omvatten, zoals de maatsoort en het tempo.
  5. Voeg een nieuw onderdeel toe als de gelegenheid zich voordoet.
  6. Verwijder een bestaand onderdeel als het te rommelig lijkt.
  7. Denk na over uw benadering van frasering. Je zult er misschien versteld van staan ​​​​hoe een nieuwe benadering van frasering een onderdeel kan transformeren.
  8. Overweeg om de in- en uitpunten voor de onderdelen te wijzigen.
  9. Probeer het harmonische ritme te veranderen.
  10. Wijzig het bestaande formulier door bestaande secties toe te voegen of te verwijderen, of die secties kunnen worden verlengd of verkort.
  11. Bedenk hoe het dynamische traject van elke structurele sectie zal verlopen.
  12. Bedenk hoe het dynamische traject van het totale arrangement zal verlopen.
  13. Werk met het beheren van het aantal gelijktijdig klinkende partijen op een bepaald moment.
  14. Wat kan er tijdens het mixen en masteren gedaan worden om het arrangement te ondersteunen? Overweeg het gebruik van creatieve effecten en probeer geluidsontwerptechnieken te gebruiken om andere muzikale elementen te ondersteunen en te versterken.
  15. Een instrumentale solo toevoegen of verwijderen.

Conclusie

Al deze dingen kunnen manieren zijn om zich in een arrangement uit te drukken. Experimenteren met deze technieken kan geweldige resultaten opleveren als ze op een samenhangende manier worden toegepast. Net als al het andere in de muziek, kost goed arrangeren tijd en oefening om het onder de knie te krijgen. Een slim arrangement is een van de belangrijkste ingrediënten van een interessant covernummer, en de vaardigheden die je als arrangeur leert, zijn ook direct van toepassing op het versterken van je eigen composities. Dus ga aan de slag met je volgende afspraak.

Matt Spreeuw

Matt Starling is een geluidstechnicus, componist, bandleider en muziekpedagoog in Salt Lake City. Zijn werk is in verband gebracht met verschillende uitgevers en platenlabels, waaronder Orange Mountain Music, eigendom van Philip Glass. U kunt contact opnemen via zijn website: matstarling.com

creditSource link

ZIE JE GEDACHTEN

Laat een reactie achter

Technluxury.com
Logo
Enable registration in settings - general
Vergelijk items
  • Totaal (0)
Vergelijken
0
Shopping cart